Website Foodlog Flash15 mei 2026
Toen de zeearend zich in 2006 als broedvogel in Nederland meldde, overheerste trots. De ‘vliegende deur’ van Europa had helemaal op eigen kracht de Oostvaardersplassen gevonden en bevestigde zo het succes van de terugkerende natuur.
In Groot-Brittannië ligt dat anders. Daar werken natuurorganisaties sinds 1975 aan een herintroductieprogramma, nadat de zeearend in 1918 door jacht en habitatverlies was verdwenen. Er werden jonge vogels uit Noorwegen gehaald en uitgezet, eerst in Schotland, later op het Isle of Wight. De volgende stap is Exmoor, waar de komende 3 jaar maximaal 20 jonge zeearenden worden uitgezet.
Prompt klinkt protest. Boeren vrezen voor hun lammeren. Op de open weiden willen de zeearenden nog wel eens een lammetje verschalken. Schotse schapenhouders vertellen de BBC dat zij enkele tienduizenden ponden schade per jaar lijden. Hun collega’s in Exmoor waarschuwen alvast dat ze zich met hand en tand tegen de herintroductie zullen verzetten.
Bij ons vonden de zeearenden een warm onthaal. Nederland telt inmiddels tientallen broedparen. Problemen met dode lammetjes zijn hier onbekend. ‘Onze’ zeearenden eten vooral vis, watervogels en aas. De zeearend is een succes. Dit in tegenstelling tot de – ook spontaan in ons land gevestigde – wolf. Die pikt wel regelmatig een lam of schaap en veroorzaakt schade en trauma bij boeren. Wat voor de Britse boeren een zeearend is, is bij ons een wolf.